Voor mijn verjaardag kreeg ik een trui. Een trui die ik wilde, met zorg op mijn lijstje had gezet. Een trui met een tekst waar ik een gevoel, een gedachte bij had.
Hier in huis was er al wat gespreksstof over de kleur, die is wel heel nadrukkelijk aanwezig. Daarna kwam er discussie over de tekst. Want die is wel heel ongeïnteresseerd. Past dat wel bij mij? Dit kan ik natuurlijk (?) niet aan als ik ga werken. Wanneer kan ik dit eigenlijk wel aan, met zo’n rare tekst.
Het gekke is dat ik de tekst geen moment gek vond, prima voor naar mijn werk en een heleboel andere momenten.
Op mijn trui staat ‘Zelf weten, is jouw leven”
Voor mij betekend dat (in mijn werk) dat ik je voorzie van informatie, dingen help ordenen, je bewust maak van consequenties van keuzes en dat jij het vervolgens zelf mag weten want het is jouw leven. In de opvoeding betekent dat ongeveer hetzelfde. Ik vertel je, zo nodig, wat ik er van vind en dan mag je het zelf weten, het is jouw leven. Natuurlijk geldt dat niet voor alles en bij alles. Soms is mijn ‘NEE’ een blijvende nee. Waar mogelijk zijn de consequenties voor jou, dat is de manier om te ontdekken.
Mijn huisgenoten vonden mijn tekst een vorm van ongeïntereseerd zijn, van niet betrokken, me er makkelijk van af maken. Onprofessioneel zelfs misschien wel als ik ‘m naar mijn werk zou dragen.
Hoe lees jij de tekst?