Deze week vroeg iemand ‘Tot welke leeftijd lees je voor?’ Weet jij het? Ik heb echt geen idee. Ik weet dat voorlezen goed is voor de taalontwikkeling, dat ik graag voorlees en dat er bij ons thuis vroeger voorgelezen werd. Ergens rond de brugklas stopte het voorlezen door mij, daarvoor werd het langzaam minder. Ieder jaar lees ik in de aanloop naar 5 december één specifiek kinderboek voor. We kunnen hele delen uit ons hoofd meezeggen.
Als kind las ik eindeloos, waarschijnlijk is er ook heel veel voorgelezen. Behalve Jip & Janneke heb ik daar geen hele duidelijke herinneringen aan. Behalve de boeken die je hier afgebeeld ziet. De grote voorleesboeken van Van der Hulst. Mogelijk waren ze toen al gedateerd, nu zijn ze dat in ieder geval wel. Wat ik me vooral herinner is de magie van het voorlezen uit deze boeken. Mijn moeder las voor uit Van der Hulst op zondagmiddag. Speciefieker nog, op zondagmiddag als de thee op tafel stond, rond 15 u. Thee met een chocolaatje uit de kopjes kast, dat schaaltje kwam er alleen op zondag uit. Zij in de stoel en mijn broertje en ik op de grond ernaast. Beetje gedoe makend over welk verhaal we wilden horen.
Recent vroeg ik mijn moeder of de boeken er nog waren. Natuurlijk! was het antwoord. Ik mocht ze mee. De verhalen wist ik niet goed meer, de illustraties des te beter. Een enkeling in kleur, de meeste getekend in 1 kleur. Het schutkaft beschadigd van het vele gebruik. De afbeelding waarop het boek opengeslagen ligt was mijn favoriet. Door de beschrijving in het verhaal voelde ik de warmte van de kolenkachel, de structuur van het kleed onder mijn vingers.
Wat is jouw favoriete voorleesverhaal?