door Woordsporen | mrt 11, 2021 | Uncategorized
Wanneer is het punt dat ik besef dat dit niet ‘gewoon’ is? Ik durf het je niet te vertellen. De vraag die ik het meest heb gezien in de ogen van vrienden, hulpverleners, familie is de vraag hoe het zo ver heeft kunnen komen. In mijn verbeelding ook de vraag hoe ik het...
door Woordsporen | mrt 4, 2021 | Uncategorized
Schrijven is onlosmakelijk met mij verbonden. Schrijven vertraagd mijn denkproces omdat mijn pen niet zo snel kan. Het geeft een verstilling die verduidelijkt. Tegelijkertijd is er altijd die innerlijke criticus die meeleest, meedenkt. Klopt deze zin, is het...
door Woordsporen | feb 25, 2021 | Uncategorized
Van huis uit ben ik opgevoed met geven. De ander komt eerst, dienstbaar zijn. Dat heb ik mezelf goed eigen gemaakt is gebleken. Geen relaas hier over een verpeste jeugd of dat het de schuld is van mijn ouders. Mijn ouders zijn schatten en hebben er alles aan gedaan om...
door Woordsporen | feb 17, 2021 | Uncategorized
Vandaag ben ik gaan lopen Ik maak me klein bij elk geluid Ik ben veel banger dan ik was, toen ik nog stil stond mag zo wezen, maar ik kom eindelijk, ik kom eindelijk voorruit. Vandaag ben ik gaan lopen En waar ik loop is van nu af aan een weg. Kijk me lopen zeven...
door Woordsporen | feb 14, 2021 | leven, mensen
Een ode aan de liefde. Juist vandaag. Omdat ik ondanks alles, of misschien wel juist dankzij alles, geloof in de liefde. De liefde van vrienden, van familie, van voorbijgangers die zoveel te geven hebben. De liefde voor het leven, voor woorden, voor natuur, voor kunst...
