door Woordsporen | jun 16, 2026 | leven, mensen
Thuis is thee en schrijven. Niets fijner dan uit het raam staren, mijn handen om een theekopje gevouwen, met mogelijkheden om dat wat in me op komt op te schrijven. Dat wat loskomt als ik vertraag. Arm links op de leuning, benen opgetrokken naar rechts. Thee, pen en...
door Woordsporen | jun 9, 2026 | leven, mensen
Is koningsdag net zoiets als oud en nieus? Een dag vol FOMO, de prachtigste insta story’s en vrijmarktkoopjes bij iedereen. Blijkbaar ‘moet’ je een plan hebben. Welke vrijmarkt, welk terras, welk feest ’s avonds? En nu dus ook al ‘welk...
door Woordsporen | mei 26, 2026 | leven
Carnaval ziet eruit als een feest van loslaten en overgave. Twee dingen die mij niet vanzelf afgeen. Loslaten van jezelf, je leven, je een nieuwe tijdelijk personage aanmeten en daarmee volledig los gaan. Ben ik niet van loslaten vanuit mijn karakter en aanleg? Is het...
door Woordsporen | mei 12, 2026 | leven
Symbool voor ‘de mooiste dag van je leven’. Alle dromen komen samen in ‘de jurk’. De toekomst, de liefde, samen, het vieren, alles. Met als gevolg dat mijn jurk het symbool werd voor andere dingen. Mijn naïviteit, voor dat wat het niet werd,...
door Woordsporen | mei 5, 2026 | leven, Uncategorized
Ik leverde mijn jurk in. Omdat bewaren geen nut meer had. Omdat het tijd was los te laten. Meer nog dan de jurk de dromen en idealen die bij de jurk hoorden en die niet uitkwamen. De jurk staat voor pijn. Voor de wens en de hoop die ik toen had. Voor dat wat het niet...
