door Woordsporen | feb 25, 2021 | Uncategorized
Van huis uit ben ik opgevoed met geven. De ander komt eerst, dienstbaar zijn. Dat heb ik mezelf goed eigen gemaakt is gebleken. Geen relaas hier over een verpeste jeugd of dat het de schuld is van mijn ouders. Mijn ouders zijn schatten en hebben er alles aan gedaan om...
door Woordsporen | feb 17, 2021 | Uncategorized
Vandaag ben ik gaan lopen Ik maak me klein bij elk geluid Ik ben veel banger dan ik was, toen ik nog stil stond mag zo wezen, maar ik kom eindelijk, ik kom eindelijk voorruit. Vandaag ben ik gaan lopen En waar ik loop is van nu af aan een weg. Kijk me lopen zeven...
door Woordsporen | feb 14, 2021 | leven, mensen
Een ode aan de liefde. Juist vandaag. Omdat ik ondanks alles, of misschien wel juist dankzij alles, geloof in de liefde. De liefde van vrienden, van familie, van voorbijgangers die zoveel te geven hebben. De liefde voor het leven, voor woorden, voor natuur, voor kunst...
door Woordsporen | feb 11, 2021 | Uncategorized
Als het niet gaat zoals het moet, moet het soms zoals het gaat. Zo komen de hulpverleners in mijn leven. Mensen met passie, overtuiging, opleidingen en werkervaring. Die bij het kennismaken allemaal dezelfde vragen stellen. Ik begrijp dat. Weten is begrijpen,...
door Woordsporen | feb 3, 2021 | leven
Het heeft me tijd gekost om moed te vinden, moed te verzamelen. Zoveel te verzamelen dat het genoeg voelt om te gaan. Om het aan te gaan. Moed om op te breken, te stoppen. Moed om te kiezen. Moed om mezelf in de ogen te kijken, te zien wat niet goed is en daar...