door Woordsporen | feb 14, 2021 | leven, mensen
Een ode aan de liefde. Juist vandaag. Omdat ik ondanks alles, of misschien wel juist dankzij alles, geloof in de liefde. De liefde van vrienden, van familie, van voorbijgangers die zoveel te geven hebben. De liefde voor het leven, voor woorden, voor natuur, voor kunst...
door Woordsporen | feb 3, 2021 | leven
Het heeft me tijd gekost om moed te vinden, moed te verzamelen. Zoveel te verzamelen dat het genoeg voelt om te gaan. Om het aan te gaan. Moed om op te breken, te stoppen. Moed om te kiezen. Moed om mezelf in de ogen te kijken, te zien wat niet goed is en daar...
door Woordsporen | jan 28, 2021 | leven
Een paar jaar geleden zag ik in een theatervoorstelling van Nilgun Yerli waarin zij zeer beeldend vertelde over grenzen. Dat het zo fijn zou zijn als er een grenswachter bij haar grenzen zou staan, om haar erop te wijzen dat ze over haar grenzen ging en te vragen of...
door Woordsporen | jan 19, 2021 | leven, mensen
De keuze die ik maak wordt niet door alle partijen geaccepteerd. De belangrijkste ander in deze negeert wat ik wil en houdt vol aan wat was. Dat is een milde omschrijving voor de situatie waarin ik me bevind. Ik wist dat mijn keuze een aardbeving zou...
door Woordsporen | jan 5, 2021 | leven
Als dingen breken ontstaat er ruimte. Pijnlijke ruimte, lichte ruimte, teveel ruimte of misschien ook wel te weinig ruimte. Ruimte voor pijn, voor inzichten, voor keuzes. Ruimte ook voor confrontaties. In mijn hoofd is er door het breken ruimte om te doen wat ik graag...
door Woordsporen | jan 4, 2021 | leven, mensen, plaatsen
Een van de gebouwen uit mijn jeugd wordt afgebroken om plaats te maken voor iets nieuws. De emotie waarmee ik dit beleef verbaast me. In mijn verstand is het een gebouw, een stapel stenen, een plek waar ik al tien jaar niet binnen ben geweest. In mijn hart staat het...
