Woordsporen

De liefde.

Een ode aan de liefde. Juist vandaag. Omdat ik ondanks alles, of misschien wel juist dankzij alles, geloof in de liefde. De liefde van...

Als het niet gaat zoals het moet, moet het soms zoals het gaat. Zo komen de hulpverleners in mijn leven. Mensen met passie, overtuiging,...

Het heeft me tijd gekost om moed te vinden, moed te verzamelen. Zoveel te verzamelen dat het genoeg voelt om te gaan. Om het aan te gaan....

Een paar jaar geleden zag ik in een theatervoorstelling van Nilgun Yerli waarin zij zeer beeldend vertelde over grenzen. Dat het zo fijn...

De keuze die ik maak wordt niet door alle partijen geaccepteerd. De belangrijkste ander in deze negeert wat ik wil en houdt vol aan wat...

Als dingen breken ontstaat er ruimte. Pijnlijke ruimte, lichte ruimte, teveel ruimte of misschien ook wel te weinig ruimte. Ruimte voor...

Een van de gebouwen uit mijn jeugd wordt afgebroken om plaats te maken voor iets nieuws. De emotie waarmee ik dit beleef verbaast me. In...

Het zijn de jaren van de strangers, deze jaren van opbreken. Onlogisch misschien om een jaar vol corona beperkende maatregelen als jaar...

Na twintig jaar brak ik mijn leven op. Ik veranderde de structuur, de manier van inhoud en daarmee ook de vanzelfsprekendheid van spullen....

Woorden laten sporen achter op mijn ziel. Mooie sporen, pijnlijke sporen. Woorden kunnen me treffen tot het diepst van mijn ziel, een...